Je wilt op vakantie, en eens heel anders zien..maar geen dagen rijden, want je hebt maar een weekje. Dan is Normandië een goede optie, vonden we. En het was heerlijk. Onderweg een blakende hitte, eigenlijk een prima dag om in een auto met climate control te zitten. Maar ja, af en toe moet er even geplast worden.
Cyrus is met vlag en wimpel geslaagd voor het examen: meerijden zonder zeuren. Hij lag met Truffel in een grote bench, en de meiden hadden achterin ieder een ruime plek met eigen mandje.
Op de camping was het heerlijk. In de felle zon nog wat warm, maar met een lekkere zeebries en een schaduwdoek, prima uit te houden.
Mags is wel blij dat ze uit de auto is. Zij is de enige van onze honden, die er niks aan vindt, dat rijden.
Met vier honden achter een hekje heb je wel veel bekijks op de camping. Je voelt je af en toe net een interessant beest in de dierentuin, al ging al die aandacht niet naar ons. Onze honden zijn helemaal sufgeaaid.
We stonden op een fijne, ruime plaats waar we de caravan en de hekjes goed kwijt konden, en dan zelfs nog wat ruimte hadden voor stoelen in de zon etc.
De kust bij Yport is erg mooi.
Ment noemt dit stuk van Normandië ook wel “de albasten kust”, de kliffen reflecteren het licht van de zon op prachtige wijze, vooral bij zonsondergang.
Een tegenvaller: nergens zandstranden, alleen keienstranden. Dus echt rennen op snelheid was er voor de honden niet bij, alhoewel ze toch een aardige poging deden. Maar een beetje snuffelen en verkennen is ook leuk.
De zonsondergangen zijn echt schitterend.
De avonden zijn echt wat frisser. Maggie en Donna gaan dan lekker in de caravan liggen. Maar Truffel en Cyrus vinden het buiten nog gezellig, en zoeken de warmte bij elkaar.
Zo vlak bij zee is de vis natuurlijk spartelvers (hopen we) en dus gaan we regelmatig een visje eten. Voor Mart meestal mosselen.
Ze zijn lekker, maar nog een beetje klein. Dit is een restaurantje in Etretat, bekend van de mooie kliffen.
Ook mooi bij avondlicht.
Best een romantisch uitzicht, zo, met die masten en mensen die lekker op het strand aan het scharrelen zijn.
Ook Maggie en Donna genieten van de avond. Maar dan wel lekker warm in de caravan, in een slaapzakkie.
In de ochtend is het tijd om te wassen. Elkaar, dan. Truffel neemt Cyrus regelmatig onderhanden. Hij vindt het wel best.
Ik vind het altijd heerlijk om in een Franse supermarkt rond te snuffelen. Wat een aanbod..echt dingen die je hier niet ziet bij de Albert Heijn. Gelukkig maar, in sommige gevallen, ik vind het net whippetpups zo..
Gelukkig zie je aan de tandjes dat het toch echt konijnen zijn. Maar wij kiezen toch maar voor spare-ribs, sla en diverse soorten aardappeltjes.
Na het eten even wandelen met de whippets. Cyrus nemen we thuis altijd even apart mee, hij mag nog niet zo lang lopen als de grote meiden. Maar hier laten we hem toch even los met Truffel, Maggie en Donna. Cyrus denkt eens lekker met Truffel mee te rennen. En schrikt zich vervolgens suf: het mag niet van Truffel. Zijn grote zus wordt hartstikke boos op hem, hij mag niet rennen, maar moet bij ons blijven.
En dat doet hij dan maar. Wel een beetje geschrokken.
Een kunstwerk, gemaakt door Moeder Natuur.
Het is lekker wandelen, al lopen de stenen (hier wat minder) wat onhandig. Voor Donna geen bezwaar. Ze verdwijnt uit zicht, en als we haar weer zien blijkt ze als een soort steenbokje de klif te beklimmen (niet zo hoog nog, gelukkig) om ergens op te jagen. Zucht.
Fecamp is een leuk havenstadje. We hebben er uren rondgewandeld.
In de haven worden de trapjes benut door zwemmerts. Het water ziet er schoon en fris uit.
Tijdens zo’n weekje weg rijst natuurlijk de vraag: wat nemen we mee voor David.. Misschien een bootje?
Maar ja, daar heeft hij niets aan in het bos hier. Een autootje?
Jammer, maar hij heeft nog geen rijbewijs. Een molentje voor op zijn fiets?
Nee, dat vindt hij nu niet meer leuk, hadden we tien jaar eerder moeten doen. Macarons dan?
Nah, ik vertrouw die felle kleurtjes niet zo erg. Dan maar een blik originele Normandische boterkoekjes.Wij hebben ons ook niet onbetuigd gelaten met die koekjes. En dat moet er dus weer af. Mart lost het op door een klif te beklimmen. Dapper van hem. Maar het uitzicht is de beloning.
Prachtig.
En een pulletje bier in Le Havre kan er dan ook wel weer bij. Aan het strand gegeten in een Thais restaurant, heerlijk. Martin Thaise mosselen (nou ja, op Thaise wijze bereid, hoop ik dan) en ik had heerlijke gegrilde inktvis. Hmm.
In Etretat hadden ze heerlijke Calamares, niet van die gebakken fietsband zoals je ze hier wel eens krijgt, maar echt verse, heerlijke calamares Romana.
Ja, daar hoort een lekker wit wijntje bij, uiteraard.
Het was een heel fijne week en voor ik begin te klinken als een reisgids, zal ik dit blogje maar beëindigen.
Oooh al dat lekkere eten … jullie hebben ervan genoten, dat is duidelijk ! Normandië is dan ook prachtig. En jullie hadden geluk met het weer !
Ik vind het vreemd dat de pups bij jullie niet mogen lopen van de ouderen. Dat hebben wij eigenlijk nooit gehad. Misschien omdat we ze van het begin af aan altijd met de volwassenen los laten ? Of zou het zijn omdat ze familie zijn en toch wel een band voelen die iets sterker en strenger is ?
Tja, ik kan het ook niet verklaren. Maggie deed het bij Harley, Harley deed het bij Donna, Donna en Maggie deden het bij Truffel en nu doet Truf het dus bij Cyrus.. wel duidelijk iets dat doorgegeven wordt per “generatie”, al kun je dat in ons geval niet helemaal zo zeggen. Maar de pups worden altijd flink in bescherming genomen, tegen zichzelf 🙂 maar ook tegen grote honden, daar mogen ze ook al niet mee spelen.
Ja, toch wel heel apart, maar wel lief 😉
En hunter doet t bij Bella. Al wordt t nu iets minder gelukkig.
Wat een heerlijke week hebben jullie gehad, sprookjesachtig mooie kust is dat toch. Daar zitten superfoto’s tussen van jullie nieuwe cameraatje! Toen ik in de buurt van Parijs woonde reed ik regelmatig naar Normandië als ik de zee miste…..
Bij ons gaat dat ook anders met de pups; ze gaan direct mee met de volwassenen (we maken dan de wandelingen korter en vaker, tillen ze een tijdje en houden ze af en toe aan de riem) en dan spelen ze meestal alleen met hun moeder, en ook met andere honden die we tegen komen. Moeder, oma en overgrootoma bemoeien zich er ook nauwelijks mee. Misschien kopieren ze toch wat ze als pup zelf hebben ervaren….
Het lijkt wel of jullie weeeeeken onderweg zijn geweest aan al die mooie foto’s (goed cameraatje) te zien. Feit is dat jullie heerlijk genoten hebben mét de kids (Mart wordt nog eens een echte Dogfather). Ik kwam op Texel een bordje tegen met de tekst: “Hier waakt David”. Jullie kunnen er weer even tegen aan. Op naar de volgende vakantie. Werk ze!
Ja, morgen begint het werkende leven weer. 🙂 Maar in oktober een weekend London! Ook leuk, lekker shoppen met Esther, naar een musical oid..weer wat om naar uit te kijken. En het wordt weer eens tijd voor coursing, Donna is weer helemaal de oude.
Zo te zien hebben jullie een heerlijke vakantie gehad, en prachtige foto’s.
Het was heerlijk, en leek langer te duren dan een weekje..even los van alles.
Mooi daar he……zo’n 30 jaar geleden ben ik daar ook met mn ouders nog geweest. In Etretat zelfs. Ik was toen puber, maar zag zelfs toen al wel dat het daar mooi was. En lekkere crêpejes eten…hmmmm.
Ja, die hebben we ook gegeten. Van die hartige pannenkoekjes, met visvulling, en zoete crèpes. Nu weer aan de lijn. Zucht.
SUPER leuke, mooie geniet foto’s.
Zeker een plaats om ook eens te bezoeken (maar eerst dus zoeken naar een zandstrand).
Vakantie = mooi weer, je geliefden bij je (en dus ook honden) maar vooral lekker eten. In dit opzicht meer dan geslaagd dus 😉
Wel spijtig voor David, van een auto naar koekjes als geschenkje ;-)) Pech!
Hij was gelukkig best blij met zijn koekjes. Maar na het lezen van dit blog, weet ik het niet zo zeker meer. 🙂 Oh ja, voor zandstranden moet je denk ik toch naar Bretagne, daar hebben ze énorme!
Zo! Wat hebben jullie het heerlijk en fijn gehad! Dat was een zeer wel verdiende vakantie. Mooie foto’s en heerlijk gegeten….dat smaakt vaak naar meer, maar dat zat er helaas niet in.
Nee, hier gaan we het even mee doen..maar we hopen jullie binnenkort weer te zien op de coursing!
Zit hier trouwens te gieren om die gebakken whippetpups, hahaha!
Blijft een vreemd gezicht. Wat dat betreft denk ik dat de Franse kindertjes heel wat beter weten waar hun vlees vandaan komt, het is allemaal wat explicieter. 🙂
Dat was een heerlijke vakantie voor baasjes en hondjes! Het is daar inderdaad prachtig! Ik heb ook ooit een keer daar aan de kust heeeeeeeeeeeeerlijke mosselen gegeten, en natuurlijk nergens anders meer tegengekomen! Vakantiesentiment heet dat denk ik 🙂
Mart is ook nog steeds op zoek naar een bepaald mosselrecept, hij heeft er aardig wat geprobeerd, maar toch dè ultieme mossel die hij een aantal jaren geleden gegeten heeft in Normandië, niet gevonden..
ZO en dat was toch wel even GENIETEN… pracht foto’s om naar terug te kijken,
ook hier word er bemoeid over het rennen, Jillz mag niet van Kiss, Jillz mocht niet van Makey,Jewel niet van Kiss, Makey niet van Robijn… ook allemaal Familie gezellig hoor.
Toch een familie-ding dan, denk ik?
Ja, een hele leuke , korte maar wel fijne, vakantie. Jullie kunnen ook zo goed genieten! en jij kunt zo heerlijk schrijven. Uh, dat rennen verbieden is dat niet meer een tevending? (wel even goed lezen dus haha) Bij ons mag Elmo ook niet altijd rennen van Kiba, alleen als ze een zware boomstam draagt vindt ze het goed.
Zij zijn ook familie hè..zou het daar dan toch aan liggen?
Ik was al reikhalzend aan het uitkijken naar het verslag van jullie vakantie! Fijn dat jullie het zo naar de zin hebben gehad, en de hondjes ook zo te zien. Dat corrigeren als een na jongste tegenover de nieuwste aanwinst (pup) is zeer herkenbaar, maar ook het eindeloze geduld en spelen met de jongste door de een na jonge ken ik heel goed. Flo was druk met Lotec, Lotec was weer druk met Prada, Prada was weer druk met Oban, enz enz
Wel ontzettend leuk om te zien hè..maar Cyrus keek even flink op zijn neus, zijn lieve tolerante grote zus, die ineens zo boos deed. 🙂
Jee,wat is het mooi daar. Dat heb ik allemaal niet gezien toen ik in Normandië was….
Jullie hebben zo te zien een hele fijne week gehad. Heerlijk blogje weer hoor.
Xxx,brenda
En nu is het jullie beurt, Brenda, geniet er van!
Wat een heerlijke vakantie hebben jullie gehad zo te zien. De uitzichten zijn op zijn minst spectaculair te noemen. Ik had wel graag een foto van je bagage willen zien, op een stapeltje uiteraard. Als ik zag wat wij mee moesten nemen voor een weekje Ardennen (waar we een privé huis met omheinde tuin tot beschikking hadden) wil ik eigenlijk niet weten wat je mee moet nemen om jezelf comfortabel te voelen met 4 honden op een camping 🙂 Maar zo te zien had je niks vergeten, slaapzakjes en al. Ik vind het ook heel apart dat Truffel het stokje nu overneemt van Donna wb de bescherming van Cyrus. Dat is een gen wat Nora niet heeft. Andere honden worden wel weg geblaft (waarbij haar mond absoluut groter klinkt dan haar bange hartje) maar qua beweging mag Leila alles. Vraag me wel af of Leila dat gen ook geërfd heeft maar daar zullen we denk ik nooit achter komen.
Tja, we hebben een grote caravan achter onze kont hangen, daar kun je heel wat in kwijt hoor. 🙂 We zijn er in getraind door alle coursings, dan hebben we precies hetzelfde bij ons, alleen wat minder kleding en vlees voor de honden.
Ik zou ook wel willen weten of Leila dat gen heeft..daar kunnen we natuurlijk een prima oplossing voor vinden. 🙂