De zwaan, symbool van liefde en trouw. Passend om dit blogje mee te beginnen.

Morgen, dinsdag 8 juli, zijn mijn ouders zestig jaar getrouwd. (Mart en ik 28, maar da’s nou niet zo’n kroonjaar). Gisteren gaven ze een dinertje voor onze familie. Laat het uitzoeken van een mooi plekje maar aan mijn moeder over. Daar is ze heel lang mee bezig geweest, het beste was niet goed genoeg. Maar uiteindelijk is het toch gelukt. Een prachtig restaurant in het mooie Oisterwijk, met een schitterend uitzicht op de grote vijver.

Het weer liet zich even niet zo goed aanzien, dus we begonnen binnen. De jongste deelnemer van het feest (alhoewel, er is inmiddels een nóg jongere..)

Een tegenlichtopname van Emmy met haar moeder Esther.

Maar uiteindelijk besloten we te kiezen voor gevaarlijk leven, en gingen toch buiten zitten. (Dit besluit werd enigszins ondersteund door de overkapping en de terrasheaters..ik zei al, mijn mam doet geen half werk).

Mijn mannen rechts op de voorgrond. En mijn neef Sander en zijn vriendin Irene hieronder.

 

Ivo, Esther en Emmy.

Mijn broer René en zijn vriendin Anjo.

En mijn nichtje Linda en haar vriend Arthur. Wie goed kijkt, ziet daar een nieuwe telg in onze familie aankomen en daar zijn we allemaal hartstikke blij mee!

Natuurlijk is daar het moment van aanbieden van cadeaux..een mooi canvas van mijn moeder’s eigen tuin, die prachtig kleurrijk en onberispelijk is, en een tablet, waar mijn broer alvast een enorme hoeveelheid familiefoto’s opgezet heeft. Ze zijn er blij mee.

We worden de hele tijd verwend met kleine hapjes. Best te hebben, zo’n avond. Niet zo best voor de vliegtuigstoel. Maar ja.

Een beetje vent verschoont zijn eigen dochter. Ivo is een heleboel vent en kiest de wijnkelder als locatie.

Ook de zwanen in de vijver laten zich van hun beste kant zien.

Hoe is het spreekwoord ook alweer..als de baby’s laagvliegen..eh..

Gaat het plenzen. Juist, dat was ‘m.

Maar op een enkel spatje na, en de heaters aan, houden we het prima vol. Als fotograaf van de avond sta je er zelf niet op, natuurlijk. En dat vind ik helemaal niet erg. Maar toch wil ik graag even vereeuwigd worden met mijn ouders.

Het was een mooie avond, en we hopen nog heel lang van elkaar te mogen genieten.

Pap en mam, bedankt voor deze geweldige avond.